দৃষ্টি আৰু উদ্দেশ্য

প্ৰান্তীয় আৰু বঞ্চিত খণ্ডৰ প্ৰতি ন্যায্য আৰু অৰ্থপূৰ্ণ ন্যায় নিশ্চিত কৰাৰ বাবে এক অন্তৰ্ভুক্ত আইনী ব্যৱস্থাৰ প্ৰসাৰ কৰা।

আইনী সেৱা কৰ্তৃপক্ষৰ মূল বিষয়বস্তু হিচাপে “ন্যায়ৰ প্ৰৱেশ”; ইয়াক ভাৰতৰ সংবিধানৰ ৩৯ ক অনুচ্ছেদৰ পৰাই উদ্ভৱ হোৱা বুলি পোৱা যায়। ভাৰতীয় সংবিধানৰ ৩৯ ক অনুচ্ছেদত সমাজৰ দৰিদ্ৰ আৰু দুৰ্বল শ্ৰেণীক বিনামূলীয়াকৈ আইনী সাহায্য প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে, যাতে সম সুযোগৰ ভিত্তিত ন্যায়ৰ প্ৰসাৰ ঘটে। অধিক নিৰ্দিষ্টভাৱে ক’বলৈ গ’লে সংবিধানৰ ১৪ আৰু ২১ নং অনুচ্ছেদেও ৰাষ্ট্ৰৰ বাবে আইনৰ আগত সমতা নিশ্চিত কৰাটো বাধ্যতামূলক কৰিছে। সেয়েহে এনে পটভূমিত সংসদে আইন সেৱা কৰ্তৃপক্ষ আইন, ১৯৮৭ প্ৰণয়ন কৰিছিল, যাতে সমাজৰ দুৰ্বল আৰু প্ৰান্তীয় শ্ৰেণীক বিনামূলীয়া আৰু দক্ষ আইনী সেৱা প্ৰদানৰ এক একে ব্যৱস্থা গঢ়ি তোলা হয়। উক্ত আইন প্ৰণয়নৰ লগে লগে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ পৰা তালুক পৰ্যায়লৈকে আইনী সাহায্য প্ৰদানৰ ধাৰণাটো বাস্তৱত পৰিণত হৈছে।

অসম ৰাজ্যিক আইনী সেৱা কৰ্তৃপক্ষ(এ এছ এল এছ এ) ১৯৯৮ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে কাৰ্যক্ষম হৈ সমাজৰ দুৰ্বল শ্ৰেণীক বিনামূলীয়াকৈ আইনী সেৱা প্ৰদানৰ বাবে আৰু বিবাদৰ সৌহাৰ্দ্যপূৰ্ণ নিষ্পত্তিৰ বাবে লোক আদলাটৰ আয়োজন কৰিবলৈ আইনী সেৱা কৰ্তৃপক্ষ আইন, ১৯৮৭ৰ অধীনত ১৯৯৮ চনত গঠন কৰা হৈছিল।উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হৈছে পৃষ্ঠপোষক প্ৰধান ন্যায়াধীশ আৰু জ্যেষ্ঠ ন্যায়াধীশ ৰাজ্যিক আইনী সেৱা কৰ্তৃপক্ষৰ কাৰ্যবাহী অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছে।

আইনীভাৱে উপলব্ধ সুবিধা আৰু প্ৰাপ্য হিতাধিকাৰীৰ মাজৰ ব্যৱধান দূৰ কৰি ফলপ্ৰসূ আইনী প্ৰতিনিধিত্ব, আইনী সাক্ষৰতা আৰু সজাগতা প্ৰদান কৰি সমাজৰ প্ৰান্তীয় আৰু বৰ্জনীয় গোটসমূহক আইনগতভাৱে সবলীকৰণ কৰা

বিবাদৰ অনানুষ্ঠানিক, ক্ষীপ্ৰ, কম খৰচী আৰু ফলপ্ৰসূ সমাধানৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ আৰু অতিৰিক্ত বোজাযুক্ত ন্যায়পালিকাৰ ওপৰত বিচাৰৰ বোজা কম কৰিবলৈ লোক আদালত আৰু অন্যান্য বিকল্প বিবাদ নিষ্পত্তি ব্যৱস্থাৰ ব্যৱস্থা শক্তিশালী কৰা।

ভাৰত এখন কল্যাণকামী ৰাষ্ট্ৰ হোৱাৰ বাবে সমাজৰ প্ৰান্তীয় আৰু বঞ্চিত শ্ৰেণীটোক উন্নীত কৰাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। গতিকে আছলছাৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে সমাজৰ বঞ্চিত শ্ৰেণীটোক বোৰ্ডত অনা যাতে তেওঁলোকে নিজৰ শ্ৰেণী, ধৰ্ম, পটভূমি, অক্ষমতা, লিংগ, যৌন অভিমুখ আৰু অন্যান্য দিশ নিৰ্বিশেষে মূলসুঁতিৰ সমাজৰ সৈতে সমদল কৰিব পাৰে। সেয়েহে এ এছ এল এছ এৰ লক্ষ্য হৈছে ফলপ্ৰসূভাৱে কাম কৰা যাতে এজন ব্যক্তিৰ জীৱনলৈ পৰিৱৰ্তন কিনিব পৰা যায় আৰু তেওঁ/তাই সভ্য সমাজৰ সৈতে খোজ দিব পাৰে।